Aktywność fizyczna

Prześlij mailem
Pobierz
Drukuj

Badania wykazały, że regularne zażywanie ruchu lub uczestnictwo w zajęciach sportowych jest korzystne dla pacjentów, poprawia samopoczucie, pozytywnie wpływa na przebieg choroby oraz ogólny stan zdrowia.

Oznacza to, że aktywność fizyczna pomaga lepiej radzić sobie z chorobą oraz znacząco poprawia jakość życia. Powinieneś jednak wiedzieć, gdzie leży granica Twojego poziomu aktywności, której nie należy przekraczać. Już po kilku tygodniach regularnego treningu będziesz cieszyć się pozytywnymi efektami ćwiczeń. Poczujesz się silniejszy, sprawniejszy; staniesz się bardziej wytrzymały i gotowy do radzenia sobie z chorobą Leśniowskiego-Crohna.

txt_5_pl

Znajdź odpowiednią aktywność sportową, która pasuje do Twoich potrzeb

Przekonaj się, że ćwiczenia i aktywność fizyczna, pomimo choroby Leśniowskiego-Crohna, wzbogacają Twoje codzienne życie! Szukając odpowiedniej dla siebie aktywności, kieruj się swoimi pragnieniami i potrzebami. Uprawianie sportu, który lubisz – w pojedynkę, w parach czy w grupie – wkrótce przyniesie Ci pierwsze ociągnięcia. To zmotywuje Cię i zachęci do długofalowej aktywności.

Generalnie warto dostosować sport czy program ćwiczeń do swoich zainteresowań. Najlepiej porozmawiać z lekarzem i zapytać, jaki rodzaj zajęć doradza.

Dobrym wyborem są: spacery, fitness, trening pod okiem trenera, taniec, gra w piłkę, pływanie, jogging lub joga.

Słuchaj swojego ciała

EN_Crohn_Support_PhysicalActivity_2

Ruch i zajęcia sportowe mogą korzystnie wpływać na przebieg choroby Leśniowskiego-Crohna. Będziesz musiał zmodyfikować swój trening i dostosować go do swoich indywidualnych możliwości, ponieważ jedynie znalezienie właściwej równowagi może przynieść pozytywne rezultaty, zapewniając nie tylko siłę fizyczną, lecz również stabilność psychiczną. Zajęcia sportowe pomagają w pokonaniu zniechęcenia, poprawiają zdrowie układu krążenia i w rezultacie wzmacniają układ odpornościowy.

Umiarkowane, mało intensywne ćwiczenia przyczyniają się też do poprawy zdrowia fizycznego i psychicznego.

Znajdź aktywność, która sprawia Ci przyjemność i najlepiej Ci odpowiada. Pamiętaj o odpowiedniej ilości przerw i odpoczynku i zadbaj, by włączenie ćwiczeń do codziennych zajęć nie powodowało dodatkowego stresu.

W chorobie Leśniowskiego-Crohna zaburzone jest wchłanianie składników pokarmowych, co może skutkować niedoborami magnezu i żelaza. Utracone składniki odżywcze trzeba uzupełniać, zwłaszcza jeśli niedawno rozpocząłeś program ćwiczeń. W związku z uprawianiem regularnych ćwiczeń Twój organizm potrzebuje większej ilości składników odżywczych i być może konieczne będzie zażywanie dodatkowych suplementów diety, o czym powinieneś porozmawiać z lekarzem prowadzącym.

 

O czym należy pamiętać w związku z ćwiczeniami: leki, operacja i stomia

Zaostrzenie

Ruch i aktywność fizyczna mają pozytywny wpływ na chorobę Leśniowskiego-Crohna. Pamiętaj jednak o następującym zaleceniu: w ostrym lub ciężkim nasileniu choroby zaleca się aktywność fizyczną tylko w ograniczonym stopniu. Nie forsuj się za bardzo. Rób sobie odpowiednie przerwy i daj ciału odpocząć.

Po operacji 

Bezpośrednio po operacji należy unikać ćwiczeń, aby nie zakłócać procesu gojenia. Po operacji można stopniowo powracać do aktywności, zaczynając od mało intensywnych ćwiczeń fizycznych (np. spacerów). W przypadku operacji w obrębie jamy brzusznej konieczna jest dłuższa przerwa od ćwiczeń, aby uniknąć przepukliny pooperacyjnej. Mniej odpowiednie są ćwiczenia, które stanowią duże obciążenie dla ściany brzusznej i mięśni brzucha, ponieważ mogą spowodować uszkodzenie (np. podnoszenie ciężarów).

Stomia

Pacjenci ze stomią mogą normalnie uprawiać sport, ponieważ worek stomijny można ukryć pod ubraniem; największa przeszkoda tkwi w głowie chorego. Pomijając sztuki walki i może narty, zalecane są wszystkie aktywności sportowe, na przykład jazda na rowerze, siatkówka, tenis, joga, pilates.

Zażywanie leków

Możesz uprawiać sport także wtedy, kiedy zażywasz leki. Przed wdrożeniem leczenia porozmawiaj z lekarzem na temat ewentualnych ograniczeń dotyczących aktywności fizycznej. Nadmierny wysiłek może wywoływać zawroty głowy lub nudności. Jeśli zażywasz leki, które obniżają wytrzymałość i gęstość kości (kortykosteroidy), podejmuj jedynie takie aktywności, które nie stanowią dużego obciążenia dla kości (np. pływanie).

Słuchaj swojego ciała

Niezależnie od tego, jaką aktywność sportową wybierzesz, zawsze powinieneś brać pod uwagę swoje możliwości! Zacznij od mało intensywnych interwałów, potem powoli zwiększaj intensywność, jeśli Twój organizm to toleruje, i starannie planuj przerwy. Zawsze wyznaczaj sobie realistyczne cele. Zauważysz, że odpowiedni poziom aktywności poprawi zdrowie i pomoże ciału lepiej radzić sobie z chorobą Leśniowskiego-Crohna.

Zobacz więcej