Czym jest białaczka?

Prześlij mailem
Pobierz
Drukuj

Białaczka to choroba nowotworowa szpiku kostnego i krwi. Powoduje wzrost liczby pewnego typu białych krwinek1.

PL_CLL_disease_01_A

Wyróżnia się różne postaci białaczki w zależności od typu białych krwinek, których liczba we krwi wzrosła, oraz w zależności od tego, jak szybko choroba postępuje. Cztery główne typy białaczki to przewlekła białaczka limfocytowa (PBL), ostra białaczka limfoblastyczna (OBL), przewlekła białaczka szpikowa (PBS) i ostra białaczka szpikowa (OBS). Każda postać białaczki ma swoje charakterystyczne cechy i wymaga specyficznego leczenia.

Białaczkę nazywa się „limfocytową” (albo „limfoblastyczną”), jeśli zmiana nowotworowa zachodzi w komórce szpiku tworzącej limfocyty (rodzaj białej krwinki).

Białaczkę nazywa się „szpikową”, jeśli zmiana na poziomie komórki zachodzi w komórce szpiku, która normalnie tworzy czerwone krwinki, pewne typy białych krwinek oraz płytki krwi.

Ostra białaczka to białaczka, która postępuje szybciej, atakując przy tym komórki nieuformowane lub jeszcze nie w pełni rozwinięte. Te niedojrzałe komórki nie mogą jeszcze wykonywać swoich normalnych funkcji. Ostra białaczka rozwija się szybko i stanowi agresywną postać choroby.

Białaczka przewlekła to wolno rozwijający się nowotwór krwi, pozwalający na liczniejszy wzrost bardziej rozwiniętych komórek. Zasadniczo te bardziej dojrzałe komórki mogą wykonywać część swoich normalnych funkcji. Białaczka przewlekła rozwija się powoli, dlatego może upłynąć dużo czasu, zanim dotknięta nią osoba będzie potrzebowała leczenia.

Te cztery główne typy białaczki dzielą się dalej na podtypy w zależności od określonych cech komórek. Znajomość podtypu choroby pacjenta pomaga lekarzowi ocenić, jak szybko choroba może postępować. Podtyp jest ważny, ponieważ metody leczenia mogą różnić się w zależności od podtypu choroby.

Zobacz więcej