Operacja

Prześlij mailem
Pobierz
Drukuj

Decyzja lekarza o typie strategii i leczenia operacyjnego zależy od oceny cech, rozmiaru i zasięgu guza. 

Decyzja o przeprowadzeniu operacji jest podejmowana w celu wyleczenia ― chodzi o usunięcie guza w całości. Operacja nazywa się prostatektomią radykalną i polega na usunięciu prostaty, pęcherzyków nasiennych i węzłów chłonnych w okolicy prostaty i miednicy. Węzły chłonne to małe gruczoły, które filtrują limfę (potencjalnie płyny i białka komórek guza) obecną w naczyniach chłonnych. Węzły chłonne usuwa się w celu zapewnienia całkowitego usunięcia guza i dokładniejszego określenia stopnia zaawansowania choroby. Operacja jest zwykle przeprowadzana w znieczuleniu regionalnym (miejscowym), tj. poprzez wstrzyknięcie środka znieczulającego do kręgosłupa (zwykle w połączeniu z działaniem uspokajającym), lub w znieczuleniu ogólnym.

Techniki chirurgiczne

CEE_PC_treatment_02
Stock photo. Posed by model.

• Operacja otwarta Jest to dosyć skomplikowana operacja polegająca na usunięciu prostaty przez cięcie w obrębie brzucha od pępka lub cięcie między workiem mosznowym a odbytem (ta metoda jest stosowana rzadko).  

• Laparoskopia Ten zabieg trwa znacznie dłużej niż wyżej opisana operacja, jednak okres powrotu do zdrowia jest znacznie krótszy. Zabieg wymaga wykonania w podbrzuszu małych nacięć o długości ok. 1 cm, które umożliwiają wprowadzenie kamery wideo i odpowiednich przyrządów w celu usunięcia prostaty.

• Operacja z wykorzystaniem robota Jest to taki sam zabieg jak laparoskopia, ale jest prowadzony z wykorzystaniem robota. Ta technika pozwala chirurgom operować przy 20-krotnym powiększeniu optycznym oraz wizualizacji 3D, dzięki czemu zabieg może być przeprowadzony z większą dokładnością niż operacja otwarta lub standardowa operacja laparoskopowa. Również w tym przypadku czas powrotu do zdrowia jest krótki, ale wymagane jest użycie specjalistycznego sprzętu.

Analiza tkanek

Tkanki usunięte podczas operacji są analizowane w celu uzyskania dodatkowych informacji na temat choroby i ustalenia niektórych ważnych parametrów takich jak zasięg guza, a następnie określenia stopnia zaawansowania choroby i biologicznych cech choroby charakteryzujących jej agresywność. Analizowane są również węzły chłonne z przyległych obszarów w celu sprawdzenia ewentualnej obecności komórek rakowych. Oceniana jest potrzeba wdrożenia terapii wspomagającej, która ma na celu uzupełnienie leczenia operacyjnego, np. radioterapii czy terapii hormonalnej.

Okres po operacji i możliwe działania niepożądane

Zazwyczaj jeśli po operacji nie występują powikłania, pacjent jest wypisywany ze szpitala po około tygodniu. Cewnik zakładany do pęcherza podczas operacji pozostaje na miejscu przez 5 do 10 dni w zależności od zastosowanej techniki chirurgicznej. 

W tym okresie podawane są leki, które wspomagają zabieg operacyjny i gojenie rany pooperacyjnej. Jednak biorąc pod uwagę zakres interwencji, u pacjentów po radykalnej prostatektomii mogą wystąpić negatywne konsekwencje operacji. Najważniejszymi możliwymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia wzwodu, tj. ograniczenie lub brak wzwodu, oraz nietrzymanie moczu. Mimowolne oddawanie moczu po usunięciu cewnika z pęcherza moczowego jest normalnym objawem.

Powrót zdolności trzymania moczu wymaga kilku miesięcy w zależności od typu wykonanej interwencji i wyboru techniki chirurgicznej. W ograniczeniu nietrzymania moczu zasadniczą rolę odgrywa rehabilitacja, którą w miarę możliwości należy rozpocząć przed operacją. Lekarz zleca kontrolę wartości PSA po upływie 30–45 dni od operacji, aby upewnić się, że parametr ten mieści się w normie. W razie wzrostu poziomu PSA specjalista ocenia nowe wyniki i stwierdza, czy doszło do wznowy guza.

Zobacz więcej